×
×
  • یادداشت:
    میلاد امام هادی(ع)؛ طلوع هدایت در دل خفقان عباسی

  • کد نوشته: 11465
  • ۱۱ خرداد ۱۴۰۵
  • 10 بازدید
  • ۰
  • زهره براتی در یادداشتی نوشت: پانزدهم دی‌الحجه الخجه سالروز ولادت دهمین اختر تابناک امامت، حضرت علی بن محمد النقی الهادی(ع) است؛ امامی که در تاریک‌ترین دوران استبداد عباسی، با شبکه وکالت و میراث گرانبهایی چون زیارت جامعه کبیره، مسیر هدایت امت را تا ظهور منجی هموار ساخت.
    میلاد امام هادی(ع)؛ طلوع هدایت در دل خفقان عباسی

    به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «امروز خمین» زهره براتی فعال رسانه در یادداشتی نوشت: پانزدهم ذی‌الحجه، یادآور طلوع خورشیدی است که افق مدینه را به نور ولایت منور ساخت؛ در چنین روز فرخنده‌ای در سال ۲۱۲ هجری قمری، خانه‌زاد حضرت جوادالائمه (ع) در منطقه «صریا» نزدیک مدینه، چشمان جهانیان را به تماشای جلوات الهی دعوت کرد؛ فرزندی که «هادی» و «نقی» نام گرفت تا راهبری انسان‌های سرگشته به سوی حقیقت و پالاینده آیین محمدی از زنگارهای بدعت و تحریف باشد.

    امام هادی (ع) عصری را درک کرد که عباسیان در اوج قدرت و استبداد بودند و خلفایی چون معتصم، واثق و متوکل با سیاست‌های خشن و ضدشیعی خود، تنگ‌ترین حلقه اختناق را بر خاندان رسالت تنگتر می‌کردند. با این حال، آن حضرت با درایت و شجاعت کم‌نظیر، نه تنها شمع هدایت خاموش نشد، بلکه با شبکه منسجم «وکالت» و تربیت شاگردانی فقیه و متعهد، پیوند معنوی و سیاسی شیعیان را از مدینه تا قم و ری و بغداد حفظ نمود. سامرا که بعدها به دارالخلافه عباسیان بدل شد، میزبان اجباری ایشان بود، اما زندان و تبعید نیز نتوانست شعاع هدایت این امام همام را محدود سازد.

    از مهم‌ترین میراث‌های ماندگار امام هادی (ع) که همواره بر تارک معارف شیعی می‌درخشد، «زیارت جامعه کبیره» است. این متن شگرف که از نظر محتوایی اوج بلاغت و ژرفای معرفتی است، نه فقط یک سند زیارتی، بلکه دوره‌ای جامع در امام‌شناسی، عدل الهی، صفات معصومان و وظایف پیروان است. در این زیارت نامه، معصومان به عنوان «عروه الله الوثقی» و «آیات بینات» معرفی شده‌اند. همچنین صحیفه علویه و ادعیه مأثوره از دیگر گنجینه‌های علمی به جای مانده از آن حضرت است.

    امام علی النقی (ع) در شرایطی زندگی می‌کرد که دستگاه خلافت، سعی در وارونه جلوه دادن چهره اسلام راستین و القای شبهات کلامی و فلسفی داشت. ایشان با برگزاری جلسات علمی، مناظره با سران فرقه‌های انحرافی مانند «اهل تشبیه» و «اهل تفویض» و پاسخ به سؤالات کلامی، از مرزهای دین پاسداری کردند. از سوی دیگر، رفتار حکیمانه ایشان با مخالفان و حتی دشمنان، به‌گونه‌ای بود که بارها متوکل عباسی را وادار به احترام و تجلیل ظاهری نمود، هرچند کینه باطنی او و مزدورانش هرگز آرام نگرفت.

    نقش بی‌بدیل امام هادی (ع) در سازماندهی فقهی و فرهنگی شیعیان، به‌ویژه تبیین مسأله «انتظار» و آمادگی برای دوران غیبت امام عصر، از برجسته‌ترین ابعاد سیره ایشان است. ایشان با تدوین نظام وکالت و تأکید بر مرجعیت علمی فقیهان عادل، ساختاری را پایه‌ریزی کردند که بتواند در عرصه‌های مختلف اعتقادی، سیاسی و اقتصادی، امت اسلامی را از آسیب سرگردانی نجات دهد. به حق که ایشان را باید «مهندس امت در گذر از حضور به غیبت» نام نهاد.

    در شرایط پیچیده کنونی که جهان اسلام با تهاجم فرهنگی، شبهات اعتقادی و بحران هویت روبروست، بازخوانی سیره علمی، مبارزاتی و معنوی امام هادی (ع) یک ضرورت انکارناپذیر است. صبر ایشان در برابر انواع آزارها و زندان‌ها، تلاش بی‌وقفه برای حفظ وحدت جهان اسلام، ایستادگی در برابر قدرت جبار زمانه و روشنگری بی‌پروا در تاریک‌ترین دوران خفقان، الگویی تمام‌عیار برای آزادگان و حق‌جویان جهان است.

     

    منبع: امروز خمین

    نوشته های مشابه

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *