کارشناس مسائل مذهبی:امام هادی(ع)؛ میراثدار زیارت جامعه کبیره
مهری غلامی در گفتوگوی اختصاصی با پایگاه خبری تحلیلی «امروزخمین» اظهار کرد: امام هادی(ع) در پانزدهم ذیالحجه سال ۲۱۲ هجری قمری در شهر مدینه دیده به جهان گشود.
غلامی افزود: پدر بزرگوارشان امام محمد تقی (ع) و مادر گرامیشان بانوی فاضله و پرهیزگار، سمانه، بود و ایشان پس از امام جواد (ع)، دومین امامی هستند که در کودکی و در سن هشت سالگی به مقام امامت نایل آمدند.
این کارشناس مذهبی خاطرنشان کرد: امام هادی (ع) از سال ۲۲۰ قمری، پس از شهادت پدرشان، مسئولیت امامت را بر عهده گرفتند و تا سال ۲۵۴ قمری، یعنی به مدت ۳۴ سال، این وظیفه خطیر را ادامه دادند.
وی تصریح کرد: نیمی از عمر شریف آن حضرت در شهر سامرا سپری شد و با وجود محدودیتها و کمبودن پیروان اهل بیت (ع)، ایشان توانستند وظایف امامت را به درستی انجام دهند و مسیر هدایت را ادامه دهند.
غلامی در ادامه بیان کرد که مشهورترین القاب امام هادی (ع) عبارت است از: نقی، هادی، نجیب، مرتضی و امین، و کنیه شریفشان ابوالحسن میباشد. گفتنی است از میان القاب فراوان، لقب «هادی» به دلیل نقش برجسته ایشان در هدایت مردم به سوی خیر، نیکی و خداوند، درخشندگی و برچسب ویژهای در زندگی آن حضرت داشت.
وی افزود: از ویژگیهای کمنظیر امام هادی (ع) میتوان به سه مورد اشاره کرد: نخست، هدایتگری و راهنمایی مردم به سوی حق؛ دوم، انتخاب شیوهای نو در امامت و رهبری؛ و سوم، نگارش زیارتنامههای بینظیری همچون زیارت غدیر که در آن خصوصیات حضرت علی (ع) و وقایع غدیر خم به تفصیل ذکر شده است.
غلامی بیان کرد: سرانجام امام هادی علیه السلام در سال ۲۵۴ قمری، پس از ۴۱ سال عمر پربرکت، در شهر سامرا به دست دشمنان اهل بیت مسموم شد و به شهادت رسید.
وی گفت: نجابت و وقار امام کاظم(ع) در جان آن حضرت جاری بود، تبسم کریمانه امام رضا (ع) بر لب داشت، و سخاوت و بخشش امام محمد باقر (ع) در دست او جلوهگر بود؛ دستی که برای همیشه حبل المتین و تکیهگاه مسکینان و نیازمندان خواهد ماند.
انتهای خبر/
دیدگاهتان را بنویسید